Zapalenie prostaty – leczenie

Czy antybiotyki to konieczność?

Z reguły stanowią podstawowy przepisywany lek przy rozpoznaniu zapalenia stercza. Oczywiście antybiotyki powinny być zastosowane wszędzie tam gdzie czynnikiem sprawczym są bakterie. Dlatego przepisanie ich w postaciach zapalenia, gdzie bakterie nie są do końca uznane za przyczynę nie jest do końca uzasadnione.
Podstawowym zagadnieniem przy wyborze antybiotyku jest jego zdolność do penetracji tkanek stercza. Niestety większość powszechnie stosowanych antybiotyków nie osiąga w tkankach stercza (oraz jego wydzielinie) stężenia odpowiedniego do działania, dlatego nie powinny być stosowane.

Więc jakie antybiotyki powinny być stosowane?

Powinno być brane pod uwagę ich przenikanie do tkanki stercza.
Podstawową grupą antybiotyków podawanych w leczeniu zapalenia stercza są chinolony, najważniejsze to:
ofloksacyna, która dodatkowo działa przeciwko chlamydiom, a przede wszystkim ciprofloksacyna i lewofloksacyna mające szerokie spektrum działania. Z reguły stanowią podstawowy antybiotyk w leczeniu zapalenia stercza.
Doksycyklina jest antybiotykiem z innej grupy i działa przeciwko chlamydiom i mykoplaźmie.
Można stosować Kotrimoksazol wchodzący w skład takich preparatów jak Bactrim i Biseptol – jednak dla uzyskania odpowiedniego efektu powinien być podawany długo, czyli przez okres nawet 3 miesięcy.

Jak długo należy przyjmować antybiotyk?

Ponieważ antybiotyk trudno przenika do tkanek stercza, w celu uzyskania odpowiedniego jego stężenia musimy podawać go długo, przynajmniej przez 4 tygodnie.

Czy do podawania antybiotyku zawsze musi być wynik posiewu?

Najlepiej jeśli opieramy się na wyniku posiewu, ale – zawsze jest jakieś „ale”, – gdy Pacjent zgłasza się w stanie ostrym, czyli z gorączką i bólami z reguły nie czeka się na posiew tylko od razu przepisuje antybiotyk. Czasami pomimo ujemnego wyniku posiewu lekarz przepisuje antybiotyk – jeżeli objawy oraz badanie stercza przez odbytnicę wskazują na aktywny proces zapalny. Oczywiście nie mówimy o posiewie moczu, lecz o posiewie wydzieliny stercza tj. posiewie nasienia lub posiewie wydzieliny uzyskanej w wyniku masażu stercza. Zwykły posiew moczu w większości przypadków jest bezwartościowy.

Czyli pomimo obecności bakterii posiew nie zawsze jest dodatni?

Tak. Może to być spowodowane obecnością substancji o działaniu przeciwbakteryjnym w wydzielinie stercza lub brakiem prawidłowego opróżniania się gruczołu krokowego. W tym drugim przypadku organizm po prostu broni się przed zakażeniem izolując je, dlatego kanaliki wyprowadzające mogą zarastać.
Czasami wina może leżeć po stronie pracowników laboratorium, którzy wykonują badanie nie biorąc pod uwagę wszystkich bakterii. Dlatego pamiętaj, by wybrać sprawdzone laboratorium.
Wskazaniem do stosowania antybiotyku jest ostre bakteryjne zapalenie stercza, czyli kategoria I NIH oraz kategoria II NIH, czyli przewlekłe bakteryjne zapalenie stercza. Pozostaje pytanie, czy należy podawać antybiotyki w kategorii III szczególnie IIIb. Jeśli jeszcze nie czytałeś zobacz artykuł o rodzajach zapaleń. Tak naprawdę zależy to od poglądów i doświadczenia lekarza.

Jakie inne leki oprócz antybiotyków mogę mieć przepisane?

Leki przeciwzapalne, szczególnie pod postacią czopków doodbytniczych. Pomagają w leczeniu stanów ostrych oraz w łagodzeniu dolegliwości bólowych, dodatkowo nie dają powikłań ze strony układu pokarmowego. Leki roślinne stosowane głównie w leczeniu łagodnego rozrostu stercza. Wyciąg z palmy karłowatej oraz wyciąg z pyłku kwiatowego wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe oraz zmniejszające napięcie mięśni gładkich. Mogą przynieść ulgę w dolegliwościach bólowych i podrażnieniu. Stosowanie czopków propolisowych (kit pszczeli) może także dać dobre efekty. Leki roślinne szczególnie cenione są jako środki wspomagające działanie antybiotyku. Jedną z teorii powstawania dolegliwości w części przypadków przewlekłego zapalenia stercza jest zwiększone napięcie mięśni szkieletowych miednicy, dlatego podjęto próby stosowania leków zwiotczających mięśnie gładkie i szkieletowe. Jednak leki te ze względu na działania uboczne nie są zalecane.

Duża część mężczyzn z przewlekłym zapaleniem stercza ma osłabiony przepływ cewkowy, prawdopodobnie spowodowany zwiększonym napięciem mięśni szyi pęcherza moczowego, dlatego stosuje się alfa blokery. Alfa-adrenolityki u wielu pacjentów zmniejszają nasilenie dolegliwości. Leki te mogą powodować zahamowanie odpływu cewkowo-sterczowego, który jest podawany jako czynnik sprawczy niektórych postaci przewlekłego zapalenia.

Jest jeszcze Finasteryd – lek blokujący 5α-reduktazę, enzym odpowiedzialny za przemianę mało aktywnego biologicznie testosteronu do bardziej aktywnej formy dihydrotestosteronu (DHT). Finasteryd obniża ilość dihydrotestosteronu w komórkach stercza o ponad połowę. Skutkuje to obumieraniem tych komórek i zmniejszeniem wielkości gruczołu. Lek jest powszechnie stosowany w łagodnym rozroście stercza i u niektórych pacjentów z przewlekłym zapaleniem stercza daje dobre efekty.

A co prócz leków?

Jest kilka metod. Zacznę od masażu stercza. Ten sposób leczenia zapaleń sięga ery przed antybiotykowej. Polega na wykonywaniu masażu przez odbytnicę raz/ dwa razy w tygodniu przez okres przynajmniej 6 tygodni. Masaż szczególnie połączony z antybiotykoterapią daje dobre wyniki.

Jak wykonać masaż prostaty i co on daje?

Masaż korzystnie wpływa na stercz poprzez drenaż gruczołów stercza – dochodzi do wydalenia zalegającej wydzieliny i polepszenia jego ukrwienia. Wykonywanie samodzielnie masażu może być trudne techniczne, dlatego proponuję Ci lekką modyfikację. Spróbuj rytmicznie uciskać palcami punkt pomiędzy odbytem, a podstawą członka. Punkt ten odpowiada rzutowi stercza. Masaż tego typu można wykonywać przed snem uciskając punkt np. 100 razy.

Są jeszcze inne metody?

Jak już wspomniałem, kilka. Ćwiczenia mięśnia łonowo-guzicznego podobnie jak masaż stercza wpływają na łagodzenie dolegliwości poprzez wpływ na ukrwienie i opróżnianie stercza. Można je wykonywać w każdych warunkach i w każdej pozycji np. w siedząc przed komputerem, czy w samochodzie. Ćwiczenia polegają na wykonywaniu skurczów mięśni dna miednicy, które normalnie umożliwiają zatrzymanie moczu. By przekonać się, jak to działa, zacznij od kilkakrotnego zatrzymania moczu podczas jego oddawania. Gdy zorientujesz się „jak to jest” codziennie wykonuj po 50 skurczów, kolejno rozluźniając, następnie kurcząc mięśnie przez 2-3 sekundy. Ćwiczenie przynosi dobre rezultaty, pod warunkiem, że jest wykonywane regularnie.

Pacjenci z przewlekłym zapaleniem stercza powinni zmienić swój styl życia.
Należy unikać mocnych alkoholi oraz ostrych przypraw. Życie seksualne powinno być regularne i należy unikać wstrzymywania wytrysków. Aktywność fizyczna jest wskazana, z wyjątkiem jazdy na rowerze. Szczególnie zaleca się unikanie stresu, często przewlekłe zapalenie stercza jest wiązane z pewnym typem osobowości.

Psychoterapia – ta forma terapii ma podstawowe znaczenie dla osób z depresją i ciężką postacią lęku. Wielu pacjentów odczuwa strach przed nierozpoznanym nowotworem lub przed nieznaną chorobą przenoszoną drogą płciową. Jeżeli dołączają się problemy z erekcją pacjenci mają poczucie poważnych problemów zdrowotnych i często pomniejszonej samooceny i wartości. Mimo, że większość pacjentów nie akceptuje propozycji leczenia przy pomocy psychoterapii samodzielne poradzenie sobie ze spiralą problemów może być niezwykle trudne, czasami niemożliwe.

Leczenie zarówno ciepłem, jak i zimnem, czyli termoterapia – jest stosowana przez ludzi od tysięcy lat. Można łagodzić bóle różnego pochodzenia, zmniejszać obrzęki, oraz leczyć łagodne stany zapalne. Leczenie wykonuje się przy pomocy komputerowo sterowanych urządzeń.

Co przynosi najlepszej efekty?

Decyzję o rodzaju leczenia podejmuje lekarz na podstawie badania, swojej wiedzy i doświadczenia. Leczenie postaci przewlekłych jest zadaniem trudnym. Ze względu na nawracający charakter, sfrustrowani pacjenci często znają wszystkich urologów w danym regionie bezskutecznie szukając pomocy. Zrozumienie różnych mechanizmów powstawania tego schorzenia oraz trudności związanych z leczeniem może pomóc pacjentowi w terapii. Najlepsze wyniki daje leczenie skojarzone np.: leczenie antybiotykami, lekami roślinnymi wraz z regularnym wykonywaniem ćwiczeń i zmianą, o ile to możliwe, sposobu życia.

<script>
(function(i,s,o,g,r,a,m){i[‚GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){
(i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
})(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);

ga(‚create’, ‚UA-104768859-1’, ‚auto’);
ga(‚send’, ‚pageview’);

</script>