Leki i zaburzenia erekcji?

Leki i zaburzenia erekcji?

Jak mam leczyć zaburzenia erekcji?

Obecnie głównym sposobem leczenia zaburzeń erekcji pochodzenia organicznego jest przyjmowanie leków. Główne preparaty, które współcześnie stosujemy przedstawiłem poniżej.

Leki pochodzenia naturalnego

Mogą być skuteczne u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanym zaburzeniami erekcji oraz z zaburzeniami popędu płciowego. Leki pochodzenia naturalnego nie powodują jednorazowej poprawy erekcji. Jednak stosowane długoterminowo szczególnie jako preparaty wspomagające leczenie podstawowe mogą dawać dobre efekty. Ważne, że nie dają efektów ubocznych i korzystnie wpływają na funkcje organizmu. Jeśli jeszcze tego nie robiłeś przejdź do artykułu „Ocena zaburzeń wzwodu”. Sprawdź ile otrzymasz punktów.

Preparaty testosteronu

Chociaż w większości przypadków zaburzenia erekcji nie są bezpośrednio związane z poziomem testosteronu wyrównywanie jego niedoboru może mieć korzystny wpływ na erekcje. Wyrównywanie niedoboru testosteronu powoduje zwiększenie syntezy NO (tlenku azotu) w komórkach śródbłonka oraz wpływa na polepszenie jakości życia. Leczenie preparatami testosteronu powoduje polepszenie erekcji u ok. 60-70% pacjentów oraz korzystnie wpływa na działanie inhibitorów fosfodiesterazy typu 5.

Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (PDE5)
Hamują rozkład tlenku azotu poprzez enzym fosfodiesterazę dzięki czemu umożliwiają osiągnięcie trwałej erekcji. O działaniu tlenku azotu przeczytaj w artykule „Mechanizm wzwodu”.
Działają też na podobny enzym zawarty w siatkówce, co może objawiać się niebieską poświatą podczas widzenia i pogorszeniem rozróżniania kolorów. Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 metabolizowane są w wątrobie, dlatego przy jej uszkodzeniu konieczna jest modyfikacja dawek. Dodatkowo działają na całą mięśniówkę gładką, co powoduje działania niepożądane takie jak: bóle głowy, uderzenia gorąca, zaburzenia widzenia i uczucie „zatkania” nosa. Przy dłuższym stosowaniu leków obserwuje się tendencję do ustępowania objawów ubocznych.
Główne przeciwwskazanie to równoczesne stosowanie nitratów (leki stosowane w chorobie niedokrwiennej serca). Nie należy łączyć tych leków, bo w efekcie możemy obserwować spadek ciśnienia krwi. Wbrew wczesnym doniesieniom nie wykazano, by pacjenci ze stabilną chorobą wieńcową, byli narażenia na wyższe ryzyko zgonu po stosowaniu tych leków. Opisane przypadki zgonu u tych chorych należy wiązać z dużym wysiłkiem fizycznym związanym ze stosunkiem płciowym, a nie z działaniem inhibitorów PDE5.

Inhibitory pierwszej generacji to krótki czas działania (do 6 godzin) i możliwa interakcja z pokarmem bogatotłuszczowym.
A. Sildenafil – jest najstarszym lekiem z tej grupy (Viagra). Maksymalne stężenie we krwi uzyskuje się po 1 godzinie. U większości pacjentów dobre efekty uzyskiwano w czasie od 0,5 do 6 godzin od zastosowania leku, ale może ona trwać nawet do 12. godzin. Dawki od 25mg do 100mg. Wykazano skuteczność sildenafilu we wszystkich grupach pacjentów z zaburzeniami erekcji. Posiłek bogatotłuszczowy zmniejsza maksymalne stężenie leku we krwi o 30%.
B. Vardenafil (Levitra) – krótki czas działania i brak interakcji z pokarmem bogatotłuszczowym maksymalne stężenie w surowicy uzyskuje po 40 minutach i działa ponad 4 godziny. Ma zbliżony profil farmakokinetyczny do sildenafilu. Ponad 80% Pacjentów przyjmujących vardenafil zgłaszało poprawę erekcji.

Nowe inhibitory fosfodiesterazy
Różnice:
długi czas działania,
brak interakcji z pokarmem bogatym w tłuszcze oraz niewielkimi dawkami alkoholu,
może być stosowany u osób z uszkodzeniem wątroby,
nie powodują zaburzeń widzenia.

Tadalafil
Preparat (Cialis). Charakteryzuje się dłuższym czasem działania w porównaniu z sildenafilem. Szybki początek działania i długi okres półtrwania umożliwiają podjęcie współżycia płciowego przez okres od 24 do 36 godzin. Daje to większe poczucie bezpieczeństwa i większą spontaniczność przy podejmowaniu współżycia.
Leczenie drugiego rzutu
U pacjentów, u których doszło do trwałego uszkodzenia mechanizmu erekcji by ją wywołać konieczne jest stosowanie wstrzyknięć bezpośrednio do ciał jamistych lub podawanie specjalnego żelu do cewki (metoda MUSE-Medical Uretheral System for Erection) ). Erekcja wtedy następuje samoistnie bez konieczności stymulacji seksualnej.

<script>
(function(i,s,o,g,r,a,m){i[‚GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){
(i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
})(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);

ga(‚create’, ‚UA-104768859-1’, ‚auto’);
ga(‚send’, ‚pageview’);

</script>