Erekcja – mechanizm

Erekcja – mechanizm

Zajęło mi trochę czasu by dojrzeć do wizyty. Czy każdy tak długo zwleka?

Najważniejsze, że Pan w końcu przyszedł. Zaburzenia erekcji należy traktować jak każdy inny objaw – taki sam jak ból głowy, czy ból gardła. Organizm w ten sposób informuje Pana, że dzieję się coś niedobrego.

Niedobrego, a co konkretnie jest przyczyną braku wzwodu?

Gdy uszkodzenie dotyczy linii przekaźnikowej, jaką jest system nerwowy, mówimy o przyczynach nerwowych. Najczęściej sytuację taką mamy w przebiegu cukrzycy, gdy dochodzi do uszkodzenia nerwów obwodowych, ale to Pana nie dotyczy. Inne przyczyny to stwardnienie rozsiane, uszkodzenie kręgosłupa przez uraz. Wypadnięcie dysku oraz stan po niektórych operacjach w obrębie miednicy mniejszej, gdzie zwykle dochodzi do uszkodzenia układu nerwowego, to kolejne przyczyny. W pełnym uszkodzeniu unerwienia tabletki z reguły nie pomagają i konieczne jest podawanie środków bezpośrednio do ciał jamistych. 

Jeżeli problem leży w mózgu (w centrali), gdzie powstaje bodziec mówimy o psychogennym tle zaburzeń erekcji, a sytuacja taka może mieć miejsce np. w nerwicach lękowych. Wtedy należy skonsultować się z psychologiem lub psychoterapeutą.

Gdy problem jest w napełnianiu krwią ciał jamistych to mówimy o przyczynie naczyniowej – po prostu nie dopływa wystarczająco krwi lub zbyt szybko odpływa z prącia. Tętnice głębokie prącia są małe mają 1-2mm średnicy dlatego poważne zaburzenia układu krążenia, szczególnie miażdżyca, właśnie w nich mogą dawać pierwsze objawy. Szczególnie dotyczy to mężczyzn w wieku 40-50 lat, a w okresie 2-3 lat od wystąpienia zaburzeń wzwodów w grupie tej częściej dochodzi do zawałów serca.

Czyli brak wzwodu może wskazywać, że zaraz będę miał zawał?

Jest Pan pod pięćdziesiątkę. Ma Pan problem ze wzwodem i jeśli nie „włączy Pan” diety oraz ćwiczeń będzie Pan w grupie ryzyka. Tak więc zaburzenia erekcji mogą wyprzedzać i wskazywać na większy problem, szczególnie jeżeli dotyczy to palaczy tytoniu – a Pan pali, osób z nadwagą lub leczących się z powodu nadciśnienia tętniczego. Konieczna jest wtedy zmiana stylu życia i wizyta u specjalistów.

Innym czynnikiem, który wywołuje nieprawidłową erekcję może być uszkodzenie żylne powodujące brak zamykania się żył, co przekłada się na brak zatrzymania krwi w członku i brak wzwodu. Do innych przyczyn braku erekcji neleży też przyjmowanie leków oraz zaburzenia hormonalne związane z niskim poziomem testosteronu. Konieczne jest wtedy podniesienie jego poziomu. Zobacz też opracowania o testosteronie – kliknij.

Jak dochodzi do wzwodu?

Mechanizm erekcji jest skomplikowanym procesem, za który odpowiadają układ nerwowy, naczynia krwionośne i mięśnie.

No dobrze, czyli co się dzieje?

Erekcja rozpoczyna się od impulsu z mózgu, który biegnie coraz niżej wzdłuż rdzenia kręgowego do członka przez nerwy – one stanowią szlak przesyłowy. Towarzyszy temu podniecenie – akcja serca jest przyśpieszona – tak jakby oddech był właśnie po to by zwiększyć dopływ krwi i dostęp tlenu. Tam impuls elektryczny jest zamieniany na impuls biochemiczny, to tak jakby przetłumaczyć informację na język, który rozumieją mięśnie. Impuls biochemiczny to związek chemiczny zwany tlenkiem azotu. Dzięki niemu mięśnie gładkie rozkurczają się. Zwiększa się napływ krwi do ciał jamistych – wrota tamy otwierają się i napełniają się krwią podobnie jak gąbka. Członek powiększa się. Jednocześnie dochodzi do uciśnięcia naczyń żylnych dlatego krew nie odpływa z członka.

Ten tlenek jest dość ważny…

Bardzo ważny choć i cały proces jest skomplikowany. Erekcja jest kontrolowana przez reakcję naczyniową – chodzi o ilość właśnie tlenku azotu i im jest go więcej tym lepiej. Natomiast enzym o nazwie fosfodiesteraza rozkłada go, zmniejszając ilość tlenku. Dlatego leki takie jak dość popularna niebieska pigułka na potencję, blokują fosfodesterazę i w efekcie tlenku azotu jest więcej.

WIĘCEJ
Członek męski składa się z dwóch ciał jamistych – są to dwie podłużne struktury otoczone twardą błoną białawą biegnące przez cały narząd. Ciała jamiste są wypełnione gąbczastą tkanką zbudowaną z wielu jamek stąd nazwa, tkanka ta zawiera znaczną ilość naczyń krwionośnych oraz mięśniówkę gładką. Trzecią strukturą jest ciało gąbczaste leżące od spodu członka. Otacza ono cewkę moczową oraz tworzy żołądź. Struktura ta nie powiększa się tak znacznie podczas wzwodu, co zapobiega zamknięciu światła cewki i umożliwia wytrysk nasienia. Ciśnienie wewnątrz członka wytworzone z jednej strony poprzez ciśnienie napływu krwi, z drugiej strony przez obecność twardej błony białawej uciskającej z zewnątrz powoduje, że robi się on twardy. Tak długo jak utrzymuje się opisana sytuacja członek będzie sztywny.

<script>
(function(i,s,o,g,r,a,m){i[‚GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){
(i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
})(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);

ga(‚create’, ‚UA-104768859-1’, ‚auto’);
ga(‚send’, ‚pageview’);

</script>

Leki i zaburzenia erekcji?

Leki i zaburzenia erekcji?

Jak mam leczyć zaburzenia erekcji?

Obecnie głównym sposobem leczenia zaburzeń erekcji pochodzenia organicznego jest przyjmowanie leków. Główne preparaty, które współcześnie stosujemy przedstawiłem poniżej.

Leki pochodzenia naturalnego

Mogą być skuteczne u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanym zaburzeniami erekcji oraz z zaburzeniami popędu płciowego. Leki pochodzenia naturalnego nie powodują jednorazowej poprawy erekcji. Jednak stosowane długoterminowo szczególnie jako preparaty wspomagające leczenie podstawowe mogą dawać dobre efekty. Ważne, że nie dają efektów ubocznych i korzystnie wpływają na funkcje organizmu. Jeśli jeszcze tego nie robiłeś przejdź do artykułu „Ocena zaburzeń wzwodu”. Sprawdź ile otrzymasz punktów.

Preparaty testosteronu

Chociaż w większości przypadków zaburzenia erekcji nie są bezpośrednio związane z poziomem testosteronu wyrównywanie jego niedoboru może mieć korzystny wpływ na erekcje. Wyrównywanie niedoboru testosteronu powoduje zwiększenie syntezy NO (tlenku azotu) w komórkach śródbłonka oraz wpływa na polepszenie jakości życia. Leczenie preparatami testosteronu powoduje polepszenie erekcji u ok. 60-70% pacjentów oraz korzystnie wpływa na działanie inhibitorów fosfodiesterazy typu 5.

Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (PDE5)
Hamują rozkład tlenku azotu poprzez enzym fosfodiesterazę dzięki czemu umożliwiają osiągnięcie trwałej erekcji. O działaniu tlenku azotu przeczytaj w artykule „Mechanizm wzwodu”.
Działają też na podobny enzym zawarty w siatkówce, co może objawiać się niebieską poświatą podczas widzenia i pogorszeniem rozróżniania kolorów. Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 metabolizowane są w wątrobie, dlatego przy jej uszkodzeniu konieczna jest modyfikacja dawek. Dodatkowo działają na całą mięśniówkę gładką, co powoduje działania niepożądane takie jak: bóle głowy, uderzenia gorąca, zaburzenia widzenia i uczucie „zatkania” nosa. Przy dłuższym stosowaniu leków obserwuje się tendencję do ustępowania objawów ubocznych.
Główne przeciwwskazanie to równoczesne stosowanie nitratów (leki stosowane w chorobie niedokrwiennej serca). Nie należy łączyć tych leków, bo w efekcie możemy obserwować spadek ciśnienia krwi. Wbrew wczesnym doniesieniom nie wykazano, by pacjenci ze stabilną chorobą wieńcową, byli narażenia na wyższe ryzyko zgonu po stosowaniu tych leków. Opisane przypadki zgonu u tych chorych należy wiązać z dużym wysiłkiem fizycznym związanym ze stosunkiem płciowym, a nie z działaniem inhibitorów PDE5.

Inhibitory pierwszej generacji to krótki czas działania (do 6 godzin) i możliwa interakcja z pokarmem bogatotłuszczowym.
A. Sildenafil – jest najstarszym lekiem z tej grupy (Viagra). Maksymalne stężenie we krwi uzyskuje się po 1 godzinie. U większości pacjentów dobre efekty uzyskiwano w czasie od 0,5 do 6 godzin od zastosowania leku, ale może ona trwać nawet do 12. godzin. Dawki od 25mg do 100mg. Wykazano skuteczność sildenafilu we wszystkich grupach pacjentów z zaburzeniami erekcji. Posiłek bogatotłuszczowy zmniejsza maksymalne stężenie leku we krwi o 30%.
B. Vardenafil (Levitra) – krótki czas działania i brak interakcji z pokarmem bogatotłuszczowym maksymalne stężenie w surowicy uzyskuje po 40 minutach i działa ponad 4 godziny. Ma zbliżony profil farmakokinetyczny do sildenafilu. Ponad 80% Pacjentów przyjmujących vardenafil zgłaszało poprawę erekcji.

Nowe inhibitory fosfodiesterazy
Różnice:
długi czas działania,
brak interakcji z pokarmem bogatym w tłuszcze oraz niewielkimi dawkami alkoholu,
może być stosowany u osób z uszkodzeniem wątroby,
nie powodują zaburzeń widzenia.

Tadalafil
Preparat (Cialis). Charakteryzuje się dłuższym czasem działania w porównaniu z sildenafilem. Szybki początek działania i długi okres półtrwania umożliwiają podjęcie współżycia płciowego przez okres od 24 do 36 godzin. Daje to większe poczucie bezpieczeństwa i większą spontaniczność przy podejmowaniu współżycia.
Leczenie drugiego rzutu
U pacjentów, u których doszło do trwałego uszkodzenia mechanizmu erekcji by ją wywołać konieczne jest stosowanie wstrzyknięć bezpośrednio do ciał jamistych lub podawanie specjalnego żelu do cewki (metoda MUSE-Medical Uretheral System for Erection) ). Erekcja wtedy następuje samoistnie bez konieczności stymulacji seksualnej.

<script>
(function(i,s,o,g,r,a,m){i[‚GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){
(i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
})(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);

ga(‚create’, ‚UA-104768859-1’, ‚auto’);
ga(‚send’, ‚pageview’);

</script>

Testosteron i jego niedobór

Testosteron i jego niedobór

Ciągle słyszę, że o mojej męskości świadczy poziom testosteronu…

Testosteron jest hormonem, który wywiera zasadniczy wpływ na życie mężczyzny. Warunkuje dobrą kondycję fizyczną, psychiczną i seksualną. Odpowiada za wiele ważnych procesów życiowych, takich jak: tworzenie kości, krwinek w szpiku kostnym, metabolizm, czy tworzenie nasienia. Powoduje zmniejszenie tkanki tłuszczowej oraz zwiększenie tkanki mięśniowej, przyśpiesza także proces gojenia ran. Odpowiada za procesy pamięciowe, to dlatego w większości przypadków, najlepiej pamiętamy (my mężczyźni) i często mamy najwięcej pomysłów rano, gdy poziom testosteronu jest najwyższy.

Co się dzieje, kiedy mam niedobór testosteronu?

Długo trwający niedobór testosteronu może prowadzić do powstania zespołu metabolicznego (wzrasta ryzyko rozwoju miażdżycy i cukrzycy), otyłości i nadciśnienia tętniczego. Upośledzone zostaje wielu funkcji organizmu, czyli zaburzenia pamięci, snu, nastroju, pogorszenie zdolności kojarzenia i koncentracji – niestety to nie koniec: możesz odczuwać bóle głowy, mieć skłonności do depresji, mniej siły i masy mięśniowej. W konsekwencji niedobór testosteronu może doprowadzać do poważnych zaburzeń sercowo-naczyniowych. Zachęcam do wypełnienia kwestionariusza – kliknij.

Najprostszym testem badającym poziom testosteronu jest obserwacja wzwodów nocnych – gdy występują to poziom testosteronu powinien być wystarczający. Oczywiście, gdy masz zaburzenia opisywane w teście możesz udać się do laboratorium i zbadać poziom testosteronu w surowicy krwi.

Czy poziom testosteronu jest zmienny?

Mężczyzna osiąga maksymalne stężenie testosteronu ok. 25-30 roku życia od tego czasu następuje powolny spadek jego poziomu. Przyjmuje się, że rocznie poziom testosteronu spada średnio o 1%, czyli po 10. latach o około 10%. Proces spadku poziomu testosteronu jest osobniczo zmienny, czyli u każdego z nas może być różny.

Jak się mierzy poziom testosteronu?

Z reguły oznaczamy poziom testosteronu całkowitego. Składa się na niego testosteron biodostępny, czyli ten aktywny biologicznie oraz testosteron związany z białkami – nieaktywny zwany też wolnym. Ten drugi stanowi większość z testosteronu całkowitego. W związku z tym może występować sytuacja, że mając prawidłowy poziom testosteronu możesz mieć jego względny niedobór – zbyt małą zawartość jego aktywnej postaci. Dlatego by mieć pełny obraz należy zbadać oprócz poziomu testosteronu całkowitego również jego frakcję biodostępną.
Problem z normami jest taki, że różne laboratoria mają różne normy i używają różnych jednostek. Dodatkowo normy są inne dla poszczególnych grup wiekowych – inna jest dla wieku 20-29 lat, inna dla mężczyzn 40-49 lat. W sumie nie ma konsensusu, co do prawidłowych wartości testosteronu, choć przyjmuje się, że poziom testosteronu całkowitego powinien być wyższy od 12 nmol/l. (nanomoli na litr).
Wraz z rozwojem cywilizacji dochodzi do zmniejszania poziomu testosteronu. Przyjmuje się, że obecnie jest on o około 30% niższy, w tej samej grupie wiekowej, niż u naszych przodków.
Reasumując, jeżeli masz objawy wskazujące na niedobór testosteronu oznacz poziom testosteronu całkowitego i wolnego.
W związku z tym, że u większości mężczyzn w miarę starzenia się organizmu dochodzi do systematycznego spadku poziomu testosteronu, dlatego każdy mężczyzna powinien dbać o jego prawidłowy poziom włączając” elementy tzw. zdrowego trybu życia.

WIĘCEJ
Androgeny to grupa hormonów płciowych, do których należy testosteron. Testosteron w 90% jest wytwarzany przez komórki Leydiga w jądrach, pod wpływem Hormonu Luteinizującego (LH) wydzielanego przez przysadkę mózgową, którą stymuluje gonadoliberyna uwalniana przez podwzgórze. Jak widzisz mamy do czynienia ze skomplikowanym wieloetapowym systemem. Jest to system kaskadowy, który zaczyna się w podwzgórzu, czyli w mózgu, a kończy daleko w dole, czyli w jądrach. Zrozumienie tego systemu pomoże mi wytłumaczyć zasady działania leków, ale przede wszystkim uświadomi Tobie jak ważny jest zdrowy tryb życia umożliwiający utrzymanie właściwego poziomu tak ważnego dla Ciebie, jako mężczyzny, hormonu.

<script>
(function(i,s,o,g,r,a,m){i[‚GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){
(i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
})(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);

ga(‚create’, ‚UA-104768859-1’, ‚auto’);
ga(‚send’, ‚pageview’);

</script>

Starzenie się i wolne rodniki

Ciągle słyszę profilaktyka, ale co dokładnie mam robić?

W starożytnych Chinach płacono lekarzowi, gdy domownicy byli zdrowi, a głównym jego zadaniem było zapobieganie wystąpieniu chorób. Gdy domownicy zaczynali chorować lekarza zwalniano. Dlatego, jeśli zgadzasz się, że wzwód lub jego brak jest objawem ogólnego stanu zdrowia to dbaj o nie! Jak?
Odpowiedź jest prosta i znana od wieków: – poprzez odpowiedni, czyli zdrowy styl życia, na który składają się:
– odpowiednia dieta,
– odpowiednia aktywność fizyczna,
– przyjmowanie odpowiednich środków naturalnych i jeszcze jedno, a może najważniejsze
– odpowiednie nastawienie mentalne, które decyduje o wszystkim.
Jak zauważyłeś słowem kluczem jest „odpowiedni”, co znaczy mądry.
Dbaj o to na czym naprawdę ci zależy! Myślę o dbaniu, i znowu to słowo, z odpowiednią intensywnością a więc … codziennie.

Jak już o siebie zadbam to wzwód będzie bez zarzutu?

Prawidłowy wzwód jest wynikiem prawidłowej potencji.
Słowo potencja wywodzi się od łacińskiego potentia, co ciekawe jest to rzeczownik rodzaju żeńskiego i oznacza siłę, moc, zdolność, możliwość, władzę.
Czasami trudno mieć prawidłowy wzwód jeżeli jest się pozbawionym tych atrybutów. Badania jednoznacznie pokazują mniejsze występowanie zaburzeń wzwodu u kadry kierowniczej. Dlatego jeżeli jesteś zdominowany w domu lub pracy nie należy się dziwić, że nie masz wzwodu. Sama natura zabiera to co jest niepotrzebne.
Dlatego dbaj o swoją potencję!

Czy suplementy diety to dobra droga?

Można spotkać przeciwników przyjmowania suplementów diety, którzy twierdzą, że wszystko, co niezbędne dla organizmu jest zawarte w odpowiedniej diecie.
Naprawdę nie pragnę wspierać produktów koncernów farmaceutycznych ale…… . No właśnie czym jest współczesna żywność można zobaczyć na niektórych filmach emitowanych na kanale telewizyjnym Planete lub Discovery. Dlatego jeżeli nie zamierzasz sam polować w lesie i sam uprawiać warzyw jesteś skazany na suplementy diety. Po prostu jest to cena jaką płacimy za przechowywanie żywności, za życie w coraz bardziej zanieczyszczonym środowisku czy coraz większym tempie. Ocenia się, że w środowisku naturalnym co 10 lat podwaja się ilość toksyn. Tak więc lepiej to już było, a teraz by dostarczyć tego co potrzebuje organizm potrzebujemy wsparcia.

Co przede wszystkich decyduje o jakości wzwodu?

Główny czynnik to krążenie krwi oraz przenoszenie przez nią tlenu. Dlatego wszelkie czynniki wzmacniające wzwód będą miały dobroczynny wpływ na ogólne zdrowie poprzez poprawę krążenia krwi i co za tym idzie zaopatrzenia komórek w tlen.
Czy wiesz, że każdego dnia krew krążąca w Twoim ciele pokonuje około 60 000 mil.
Na program wzmacniania wzwodu składają się trzy elementy: dieta, ćwiczenia i przyjmowanie preparatów, a wrogiem numer jeden są wolne rodniki.

Co to są wolne rodniki?

Wolne rodniki to cząsteczki, które posiadają ładunek elektryczny pod postacią pojedynczego niesparowanego elektronu. Utleniają każdy związek, z którym mają kontakt by w ten sposób przyłączyć lub oddać niesparowany elektron. Przypominają takiego silnego agresywnego osobnika na sobotniej dyskotece, który koniecznie chce się rozładować wchodząc w kontakt i uszkadzając innego.

Skąd pochodzą wolne rodniki?

Wolne rodniki pochodzą głównie z trzech źródeł:
1. Powstają w wyniku metabolizmu oraz w układzie odpornościowym. Duże ich ilości powstają szczególnie w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, natomiast układ immunologiczny wykorzystuje wolne rodniki ze względu na ich aktywność do eliminacji patogenów. Szczególnie powstawaniu wolnych rodników sprzyja spalanie wielonienasyconych kwasów tłuszczowych,
2. Dostają się do organizmu z zanieczyszczonego środowiska. Promienie słoneczne są takim źródłem wolnych rodników uszkadzających skórę co powoduje przyśpieszenie procesu starzenia się i wiążę się z ryzykiem rozwoju zmian nowotworowych. Mogą pochodzić z zanieczyszczenia środowiska, dymu papierosowego, wysoko przetworzonej żywności. Produkty smażone, tłuste, chipsy, frytki, ciastka, sosy, alkohol.
Najmniej wolnych rodników zawierają oleje z oliwek i lniany.
3. Wolne rodniki generują kolejne wolne rodniki odrywając od innych związków elektrony.

Co w praktyce powoduję wolne rodniki?

Najgorsze są oczywiście nowotwory ale także miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, osłabienie odporności, cukrzyca i wiele innych.

Jak to się dzieje?

Wolne rodniki atakują:
1. białka i lipidy wchodzące w skład błon komórkowych co powoduje zaburzenia transportu tlenu i substancji odżywczych do wnętrza komórki oraz usuwanie produktów metabolizmu. Gdy zostanie zachwiana równowaga pomiędzy tymi funkcjami dochodzi do uszkodzenia i śmierci komórki.
2. hormony i enzymy, które również są białkami i w ten sposób negatywnie wpływają na funkcjonowanie całego organizmu.
3. wreszcie atakują i uszkadzają materiał genetyczny, czyli DNA, a każde trwałe uszkodzenie DNA może doprowadzać do powstania choroby nowotworowej.

Jak się chronić przed wolnymi rodnikami?

Odpowiedzi to znowu: aktywność fizyczna, dieta oraz to co dała natura, czyli leki ziołowe. Wszystko to służy zdrowiu, witalności opóźnianiu procesów starzenia się a więc poprawie jakości wzwodu.
Poza tym Natura sama wyposażyła nas w system obronny przeciwko wolnym rodnikom. Głównym jego składnikiem jest glutation związek, który ma silne właściwości antyoksydacyjne, czyli chroniące przed utlenianiem i niszczeniem. Najwięcej glutationu znajduje się w wątrobie, w nerkach oraz w gałce ocznej. Jego brak między innymi powoduje uszkodzenie wątroby, przyczynia się do tego stanu przyjmowanie popularnego leku przeciwbólowego – paracetamolu.
Generalnie glutation odpowiada za ochronę przed wolnymi rodnikami, ochronę przed toksynami oraz chroni i odbudowuje DNA. Poziom glutationu w komórkach spada z wiekiem dlatego tak ważne jest dostarczanie składników niezbędnych do jego tworzenia. Są to kwas glutaminowy, glicyna oraz cysteina a synteza (łączenie w glutation) dokonuje się w obecności witaminy C. Generalnie nie ma problemu z dostarczeniem kwasu glutaminowego oraz glicyny w prawidłowej zrównoważonej diecie istnieją pewne ograniczenia w dostarczeniu cysteiny. Obecnie nie mamy jeszcze powszechnie dostępnego testu na zawartość glutationu w komórkach.

<script>
(function(i,s,o,g,r,a,m){i[‚GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){
(i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
})(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);

ga(‚create’, ‚UA-104768859-1’, ‚auto’);
ga(‚send’, ‚pageview’);

</script>

Leki mogące powodować zaburzenia erekcji

Pacjenci często zadają pytanie: – Czy przyjmowane leki mogą powodować brak erekcji?
Według niektórych źródeł około 25% zaburzeń erekcji może być spowodowana przez przyjmowane leki. Leki stosowane w leczeniu innych chorób mogą powodować lub potęgować już występujące zaburzenia erekcji. Poniżej przedstawiamy nazwy substancji, które najczęściej mogą powodować zaburzenia erekcji, oczywiście nie dotyczy to wszystkich pacjentów przyjmujących te preparaty. W każdym przypadku decyzję o zmianie leku lub zmniejszeniu jego dawki można podjąć jedynie w porozumieniu z lekarzem leczącym.

 

Leki przeciwdepresyjne
Fenobarbital
Fenytoina
Gabapentyna
Karbamazepina
Klonazepam
Prymidon

Leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego
leki beta-adrenolityczne
Atenolol
Labetalol
Metoprolol nadolol
Pindolol
Propranolol
Sotalol

Inhibitory konwertazy angiotensyny
Enalapril
Kaptopril
Lisinopril
Ramipril

Antagoniści wapnia
Diltiazem
Nifendypina
Werapamil

Sartany
Losartan
Walsartan

Leki sympatykolityczne
Klonidyna
Metyldopa
Rezerpina

Leki moczopędne
Chlortalidon
Hydrochlorotiazyd
Spironolakton

Leki antyarytmiczne
Amiodaron
Dizopiramid
Flekainid
Meksyletyna
Propafenon

Leki obniżające poziom cholesterolu
Gemfibrozil
Simwastatyna

Leki stosowane w urologii
Finasteryd

Leki stosowane w gastrologii
Difenoksylat
Metoklopramid
Cymetydyna
Omeprazol

Leki przeciwgrzybicze
Ketokonazol
Itrakonazol

Leki stosowane w leczeniu nieżytów nosa
Pseudoefedryna
Norefedryna

Na podstawie: Woroń J.,Kostka-Trąbka E.: Zaburzenia erekcji jako wynik niepożądanego działania leków. Seksuologia Polska 2005,3,1,18-22

<script>
(function(i,s,o,g,r,a,m){i[‚GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){
(i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
})(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);

ga(‚create’, ‚UA-104768859-1’, ‚auto’);
ga(‚send’, ‚pageview’);

</script>

Przyczyny zaburzeń erekcji

Nie mam erekcji, dlaczego?

Do erekcji dochodzi w wyniku skomplikowanego mechanizmu, dlatego często trudno jest wskazać jedną przyczynę zaburzenia erekcji, której usunięcie spowoduje cudowny jej powrót. Najczęściej nakładają się różne czynniki sprawcze. Związek pomiędzy chorobami układu sercowo-naczyniowego, a występowaniem zaburzeń erekcji jest powszechnie znany, dlatego zacznę od tej przyczyny.
Wszystko sprowadza się do Twojego śródbłonka, który ulega uszkodzeniu pod wpływem nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, palenia papierosów – aktywnego, czy biernego. Uszkodzony śródbłonek nie wytwarza substancji rozkurczających naczynia, zamiast tego zwiększa się aktywność substancji kurczących naczynia. Zostaje więc zachwiana równowaga pomiędzy rozkurczaniem-kurczeniem na korzyść skurczu, co między innymi powoduje miażdżycę.
Tak więc zaburzenia erekcji mogą być pierwszym sygnałem/zwiastunem poważniejszych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego. Dzieje się tak, gdyż naczynia doprowadzające krew do członka są węższe niż te zaopatrujące serce, dlatego wcześniej dają objawy niedrożności.
Zaburzenia erekcji łatwo zauważyć. Po prostu nie masz wzwodu – jest to widoczne, wstydliwe i trudno z tym dyskutować, ale gdy masz ten objaw możesz potraktować go jako wczesny sygnał niedokrwienia serca, zwykle połączony z zwiększonym poceniem się, szybszym zmęczeniem, które to objawy często są odbierane jako normalny stan rzeczy. Przewlekłe choroby układu krążenia współistnieją z zaburzeniami erekcji o różnym nasileniu i występują u ok. 40-80% mężczyzn z chorobą wieńcową i 15% z nadciśnieniem tętniczym.
Dlatego wcześnie rozpoczęte działania mające na celu przywrócenie wzwodu i polegające na odwróceniu niekorzystnych czynników, mogą zapobiec późniejszym poważnym zaburzeniom np. zawałowi serca.

Rozumiem – brak wzwodu jako sygnał poważniejszej choroby, ale czy to jedyna możliwa przyczyna?

Oczywiście nie. Przyczyny zaburzeń erekcji możemy ogólnie podzielić na organiczne, które stanowią ok. 2/3 przypadków i są to: 1. Naczyniowe, 2. Metaboliczne i hormonalne, 3. Neurologiczne. Pozostałe przypadki zaburzeń mają tło psychologiczne.

Poniżej dla przejrzystości podzieliłem i krótko opisałem możliwe przyczyny zaburzeń erekcji.
1.
Dodatkowymi czynnikami wpływającymi na ryzyko wystąpienia zaburzeń erekcji są zaburzenia hormonalne, postępujący wraz z wiekiem niedobór testosteronu (andropauza) oraz choroby przewlekłe, takie jak: cukrzyca, miażdżyca, niewydolność nerek, niewydolność wątroby etc.
2.
Istotnym czynnikiem ryzyka zaburzeń erekcji jest cukrzyca. Zaburzenia erekcji występują u chorych na cukrzycę znacznie częściej i wcześniej niż w ogólnej populacji. Ocenia się, że 15% chorych w wieku 30. lat, 60% chorych w wieku 60. lat i aż 90% mężczyzn po 70. roku życia chorujących na cukrzycę ma zaburzenia erekcji. Często zaburzenia erekcji wyprzedzają rozpoznanie cukrzycy.
3.
Zaburzenia erekcji w chorobach urologicznych. U 50% mężczyzn z objawami ze strony dolnych dróg moczowych lub łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH) dochodzi do zaburzeń w sferze życia seksualnego, w tym u 60% do zaburzeń erekcji. Zaburzenia erekcji stwierdza się u około 25% chorych na raka ograniczonego do stercza i u 12% mężczyzn poddanych elektroresekcji przezcewkowej gruczolaka stercza (TURP).
4.
Aż u 25% mężczyzn zaburzenia erekcji mogą być, chociaż częściowo, spowodowane przyjmowaniem leków i innych substancji. Należy tu wymienić nadużywanie alkoholu i przyjmowanie narkotyków, palenie papierosów oraz stosowanie niektórych leków.
5.
U mężczyzn w starszym wieku obserwujemy wiele patologii funkcji prącia będących wynikiem starzenia się organizmu. Należą do nich zmniejszenie zawartości kolagenu i włókien elastycznych w błonie białawej oraz zmniejszenie zawartości włókien mięśni gładkich. Zmiany te związane są z przewlekłymi zmianami niedokrwiennymi w mikrokrążeniu, a więc zmniejszeniem zaopatrzenia tkanek w tlen. Wraz z wiekiem istotnemu obniżeniu ulega również potencjał metaboliczny syntezy tlenku azotu w komórkach śródbłonka. Zobacz artykuł – Mechanizm wzwodu
Jedną z ostatnio udowodnionych, niezwykle istotnych przyczyn zaburzeń erekcji u mężczyzn w starszym wieku jest andropauza, czyli zmniejszanie się syntezy testosteronu i androgenów nadnerczowych (DHEAS) w wyniku starzenia organizmu mężczyzny. Objawy andropauzy obserwujemy u 20-30% mężczyzn po 65. roku życia. Niedobór androgenów to progresja zmian miażdżycowych, pogorszenie funkcji śródbłonka i zmniejszenie syntezy tlenku azotu, pogorszenie podatności naczyniowej. ED (Erectile Dysfunction – ang. zaburzenia wzwodu prącia), o różnym nasileniu obserwuje się u większości mężczyzn, u których występują biochemiczne i kliniczne objawy andropauzy.
6.
Do niedawna niezwykle istotną rolę przypisywano czynnikom psychogennym. Obecnie uważa się, że oprócz ciężkich zaburzeń psychicznych i głębokiej depresji, częściej spotykane zaburzenia nie są istotną przyczyną zaburzeń erekcji. Często im natomiast towarzyszą, będąc niejednokrotnie skutkiem, a nie przyczyną zaburzeń potencji.
7.
Niehigieniczny tryb życia, czyli:
wysokotłuszczowa dieta (nadmiar tłuszczów pochodzenia zwierzęcego) w połączeniu z niedostateczną ilością warzyw i owoców,
zbyt niska aktywność ruchowo-fizyczna,
przeciążenie pracą zawodową, zwłaszcza w połączeniu z długotrwałym stresem.

Reasumując temat przyczyn zaburzeń erekcji. W skrócie są to:
choroby naczyń krwionośnych – miażdżyca, nadciśnienie tętnicze;
choroby hormonalne – cukrzyca, niedobór testosteronu, nadmiar prolaktyny, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy;
choroby neurologiczne – stwardnienie rozsiane, choroba alzheimera, choroba Parkinsona, urazy rdzenia kręgowego, stan po udarze mózgu, padaczka;
stan po zabiegach operacyjnych w obrębie miednicy mniejszej – zabiegi na sterczu, zabiegi na jelicie grubym;
niektóre leki – na nadciśnienie tętnicze, stosowane w urologii, stosowane w gastrologii, stosowane w neurologii, stosowane w psychiatrii;
używki – narkotyki, tytoń, alkohol;
inne – choroba Peyrona, marskość wątroby, otyłość, bezdech senny.

<script>
(function(i,s,o,g,r,a,m){i[‚GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){
(i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
})(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);

ga(‚create’, ‚UA-104768859-1’, ‚auto’);
ga(‚send’, ‚pageview’);

</script>